Quest Ladder
TeachFORGE.ai
Quest Ladder / قالبهای چندگزینه‌ای
قالبهای چندگزینه‌ای: پاسخ تکی، انتخاب همه، درست یا نادرست
قالبهایی که بیشتر افراد کار را با آنها شروع میکنند، و تنظیماتی که مشخص میکنند آیا شانسی زدن سود دارد یا نه.
تشخیص دادن با دانستن یکی نیست. طراحی را بر پایهٔ این تفاوت انجام دهید.
سه قالب
| قالب | زمانی از آن استفاده کنید که |
|---|---|
| چندگزینه‌ای (پاسخ تکی) | دقیقاً یک پاسخ درست وجود دارد و پاسخ‌های نادرست هم ارزش نشان‌دادن دارند. |
| چندگزینه‌ای (انتخاب همه موارد درست) | چند گزاره درست‌اند و بخشی از مهارت، دانستن تعداد آن‌هاست. |
| درست / نادرست | یک گزاره که باید داوری شود. سریع است، و اگر گزاره ضعیف باشد، صادقانه می‌پذیرد که شبیه شیر یا خط انداختن است. |
هر سه بهصورت خودکار نمرهگذاری میشوند و نوشتنشان هم سریع است، به همین دلیل بر بیشتر نردبانهای اولیه غالباند. هزینهاش این است که یادگیرندهای که هیچ ایدهای ندارد هم باز بالاتر از صفر نمره میگیرد؛ پس تنظیمات زیر اهمیتی بیش از ظاهرشان دارند.
ساختن گزینه‌ها
هر گزینه، مرحلهٔ جداگانهٔ خودش را در نوار کناری ویرایشگر دارد، با این عبارت گزینهٔ ۱ از ۴ و به همین ترتیب. درون هر مرحله، گزینه را با همان بلوکهای محتوایی متن اصلی سؤال مینویسید، پس یک گزینه میتواند بهجای یک خط متن، تصویر، معادله یا جدول باشد.
- علامتگذاری بهعنوان درست پاسخ درست را علامت میزند؛ پس از علامتگذاری اینگونه نوشته میشود علامتگذاریشده بهعنوان درست.
- افزودن گزینه دیگر یکی به آن اضافه می‌کند. تعداد گزینه‌ها در تنظیمات بیشتر، تعداد گزینههای یک پرسش تولیدشده را تعیین می‌کند، از ۲ تا ۱۲، با مقدار پیشفرض ۴.
- برای حالت انتخاب همه، تعداد گزینههای درست تعداد گزینههای درست را تعیین می‌کند، از ۲ تا ۸، با مقدار پیشفرض ۲.
- شناسه گزینه نام ثابتی است که برای ارجاع به آن گزینه از یک بلوک آموزشی استفاده میشود، تا بازخورد پس از بههمریختن ترتیب گزینه‌ها هم همچنان به مورد درست اشاره کند.
ترتیب گزینه‌ها هنگام تولید پرسش بههم میریزد. هرگز گزینهٔ انحرافیای ننویسید که بگوید هر دو مورد بالا، و هرگز در متن اصلی سؤال یا راهنما به یک گزینه با حرفش اشاره نکنید — از شناسهٔ آن استفاده کنید.
اینکه آیا شانسی زدن سود دارد
در حالت انتخاب همه، قاعدهٔ نمرهگذاری واقعاً اهمیت خودش را نشان می‌دهد. در مرحلهٔ پاسخ صحیح، انتخاب‌های نادرست دو قاعده ارائه می‌دهد:
| قاعده | اثر |
|---|---|
| جریمه نسبی | هر تیک نادرست از نمره‌ای که تیک‌های درست کسب کرده‌اند کم می‌کند. تیک‌زدن همهٔ گزینه‌ها تقریباً نمرهٔ صفر می‌دهد. |
| بدون جریمه برای انتخاب‌های نادرست | فقط تیک‌های درست به‌حساب می‌آیند. تیک‌زدن همهٔ گزینه‌ها نمرهٔ کامل می‌دهد. |
قاعدهٔ دوم انتخاب درستی است وقتی میخواهید ببینید یادگیرنده چه چیزی را تشخیص می‌دهد بدون آنکه انتخاب بیشازحد را جزا دهید، و انتخاب نادرستی است وقتی تعداد گزارههای درست بخشی از هدف پرسش باشد. حالت پیشفرض جزا می‌دهد که معمولاً همان چیزی است که میخواهید.
در کنار آن، حالت نمرهدهی بین این دو انتخاب می‌کند: همه یا هیچ و وزندار. حالت همهیاهیچ روی یک انتخابهمه با پنج گزینه بسیار سختگیرانه است؛ بیشتر افراد پس از دیدن نخستین دسته از نتایج، به حالت وزندار میروند.
گزینههای انحرافی، همان بخش آموزشیاند
گزینهٔ نادرستی که هیچکس انتخابش نمیکند، چیزی به شما نیاموخته است. گزینهٔ نادرستی که نیمی از کلاس انتخابش می‌کند، یک بدفهمی را کشف کرده، و بخش پاسخ‌های نادرست رایج دقیقاً همین را به شما نشان خواهد داد.
پس گزینههای انحرافیای بنویسید که پاسخ به یک اشتباه محتمل باشند: روش درست با یک علامت برعکسشده، عدد درست با واحد نادرست، تعریف مفهوم همسایه. سپس با یک بلوک یادگیری فعال، و پاسخ نادرست خودش به درس تبدیل میشود.