Quest Ladder
TeachFORGE.ai
Quest Ladder / جای‌خالی و کلوز
جای‌خالی و کلوز: پر کردن جای‌خالی، چند جای خالی، متن کلوز
سه قالب که گزینهها را حذف میکنند، پس یک فراگیر باید خودش کلمه یا عدد را ارائه دهد.
گزینهها را بردارید و میفهمید چه میدانند.
سه قالب
| قالب | شکل |
|---|---|
| پر کردن جای‌خالی | یک جای‌خالی در یک جمله یا یک عبارت. |
| جای‌خالی (چندتایی) | چند جای‌خالی در یک صورت‌سؤال. تعداد جای‌های خالی از ۲ تا ۸ متغیر است، با پیش‌فرض ۳. |
| متن جای‌خالی (کلوز) | جاهای خالی در سراسر یک متن طولانی‌تر پخش شده‌اند، پس زمینه در بین آن‌ها منتقل می‌شود. همان بازه، همان پیش‌فرض. |
تفاوت میان این دو مورد آخر در نحوهٔ خوانش است. «چند جای خالی» یک پرسش با حفرههای متعدد است؛ اما «متن کلوز» نوشتاری است که یادگیرنده آن را دنبال میکند و جای خالیِ اول در آن روی امکانات جاهای خالیِ بعدی اثر میگذارد.
نوشتن جاهای خالی
هر جای خالی در محتوا با یک جانگهدار مشخص می‌شود و بر اساس ترتیب ظهورش شماره میگیرد. همین شمارهگذاری در مرحلهٔ پاسخ صحیح نیز استفاده می‌شود، پس جای خالی ۱ در متن همان جایگاه ۱ در پاسخ است.
وقتی مقادیر متغیر وارد میشوند، جای خالی میتواند محلی باشد که یک عدد تولیدشده در آن قرار میگیرد — جمله در همهٔ نسخهها یکسان میماند، اما مقدار جای‌خالی تغییر میکند. این کاربردیترین ویژگی این قالبها است و دلیل تناسبشان با تمرین مکرر.
برای هر جای خالی فقط یک ایده در نظر بگیرید. جای خالیای که بهطور منطقی سهجور قابل پرکردن باشد، دانش را نمیسنجد؛ بلکه میسنجد که یادگیرنده چقدر عبارتپردازی شما را درست حدس زده — و در نتیجه کل ترم را صرف افزودن گزینههای جایگزین به فهرست پاسخهای پذیرفتهشده میکنید.
چه چیزی درست بهحساب میآید
نمرهگذاری در سیاست پاسخ تعیین می‌شود و تنظیمات آن بیشترین کاربرد را در جاهای خالی دارد.
- حالت تطبیق متن بین حالت آسانگیر — بیتوجه به بزرگی/کوچکی حروف و فاصلهها، با همارزی جبری — و حالت سختگیرانه، که دقیق و حساس به بزرگی/کوچکی حروف است، انتخاب میکند.
- سایر پاسخهای پذیرفتنی، هر خط یک مورد، جایی است که مترادفها و املاهای جایگزین در آن قرار میگیرند.
- برای یک جای خالی عددی، تلورانس عددی و نوع تلورانس تعیین میکنند چه میزان نزدیکی، کافی بهشمار میآید.
هر جای خالی یک جایگاه در مرحلهٔ پاسخ صحیح است، با نمرهٔ مخصوص به خودش. حالت نمرهدهی بین حالت همهیاهیچ در میان جاهای خالی و حالت وزندار، که هرکدام سهمی دارند، انتخاب میکند؛ تقسیم مساوی با یک کلیک، نمرهٔ کل را میان آن‌ها تقسیم میکند.
دام معمول
تطبیق سختگیرانه روی یک پاسخ کلمهای، یادگیرنده را بهخاطر یک حرف بزرگ رد میکند. تطبیق آسانگیرانه روی کلمهای که هدف اصلیاش املا است، کسی را که نمیتواند آن را درست بنویسد، قبول میکند.
تصمیم بگیرید با کدامیک از اینها، برای هر نوع (نه هر پرسش) میتوانید کنار بیایید و آن را در توضیحات بنویسید تا نفر بعدی — از جمله خودتان شش ماه بعد — بداند این یک تصمیم آگاهانه بوده، نه یک حالت پیش‌فرض.